2020’Yİ HANGİ DUYGU ANLATACAK

Darıca Ahmet Parmaksızoğlu İlkokulu Sınıf Öğretmeni

Önce izledik uzaktan,
Belki korktuk belki güldük.
Öyle değil mi
Orası Çin dünyanın öbür ucu.
Gelmez dedik bize
Yoksa kendimizi mi kandırdık.
Zaman geçti başladı ilerlemeye
‘’Yok ya bize bir şey olmaz’’
Diye susturduk kimi zaman,
İçimizdeki yükselen o iç sesi.
Kimi zaman da uzmanların
Kelle paça için çağrılarına sığınır olduk.
Sahi bu kadar kolay mıydı
Dünyayı kırıp geçiren minnacık virüsü,
Biz sadece seyretmekle mi atlatacaktık?
Derken komşularımızın kapısını çalmaya başladı tek tek
Bay ve bayan virüs. Tehlike giderek yaklaşıyordu
Ve beklenen sevgili Sonunda bizim de kapımızı çalmıştı. Gerçekle yüz yüzeydik artık.
Önlemler alınıyordu yavaş yavaş.
Derken fırsatçılar türedi her yerde
Milletin zor zamanlarında
Herkes cebini doldurma telaşına düşmüştü.
Kolonyalar, maskeler, dezenfektanlar
Daha önce sıradan olan eşyalar
Hayat kurtarıcısı oluvermişti.
Birbirimize dokunamaz
Hatta kaçar olduk birbirimizden.
Ne ana baba ne kardeş ne dost ne arkadaş
Herkes artık uzaktı bize.
Stoklamalar, alışverişler çılgınlığı, temizlik
Gözümüz döndü adeta.
Kaybetme tehlikesi altında mı bilecektik
Elimizdekilerin değerini?
Hele ki en kıymetli varlığımız
Sağlığımızın değerini.
Gözle bile görülemeyen
Tek başınayken canlı bile olmayan
Küçücük bir varlık öğretti bize bunu.
Ne demişler
“Her işte bir hayır vardır’’
Vakalar arttıkça kilitlendik ekrana
Bakan bey çıktı her gün;
Vaka sayısı.......
Vefat sayısı.......
İyileşen sayısı....
Her gün korkumuz
Her gün merakımız artıyordu.
Biz misafirperver bir milletiz
Misafir ağırlamayı çok severiz ama
Bilmiyorum ki iyi ağırlayabildik mi,
Davetsiz misafirler
Bay ve bayan virüsü?
Şunu öğreniyorduk ama En önemli meslek grubu
‘’Sağlık çalışanları’’
Gerçekten de öyleydi,
Olaki varsa hastalık aileme bulaşmasın diye
Gitmediler evlerine Kimisi hastanede, Kimisi otelde,
Kimisi bekar arkadaşının evinde kaldı.
Dillerde hep şu cümle
“Sağlık çalışanlarından Allah razı olsun”
Alkışladık onları sevgimiz, minnetimiz arttı.
Ama biz unutkan bir toplumuz
Kızmayın maalesef öyleyiz.
Okul biter öğretmeni,
Tehdit biter askeri polisi,
Hastalık biter doktoru, hemşireyi,
Karnımız doyar aç kalanı ,
Gözümüz doyar verilen nimetleri UNUTURUZ...
Sonra kapandık evlere
Yasak üstüne yasaklar.
Biliyoruz ki uymazsak daha kötü olacağız
Bu bilinçle uyduk her söylenene
Evde ödevlerimizi yaptık
Herkes oldu birer aşçı, Herkes oldu birer usta, Herkes oldu birer berber, Herkes oldu birer kuaför, Herkes oldu birer çiftçi, Herkes oldu birer terzi, Herkes oldu birer öğretmen, Bugünler için mi saklamıştık. Bu cevherleri içimizde, Bunca zaman hiç bilmeden. Fark ettik ki önemsiz meslek ya da iş yokmuş İhtiyaçlarımızmış onları önemli kılan.
Sokağa çıkma tedbirli serbestleşince Koştuk yokluğumuzda Kendini yenileyen doğanın kucağına.
Doğa yemyeşil olmuş her yer canlanmış.
Kuş sesleri sarmış her yeri, hava tertemiz,
Yunuslar dans ediyor mavi sularda keyifle. Bir şey daha fark ettik Meğer doğanın düşmanı
BİZ İNSANLAR MIŞIZ (ne acı).
Yaparken yıkmışız meğer. Kendini tamir etmek yine doğaya düşmüş. Kabuğuna sığmayan insanoğlu
Evine sığmak zorunda kaldı.
Doymayı bilmeyen insanoğlu Doyuma ulaştı.
Hani meşhur bir laf vardır; Büyük devletlerin, büyük silah tacirlerinin Hedefi ele geçirmektir tüm dünyayı
Yönetmektir tek bir elden, Bugüne kadar bunu yapamadılar, Hep bir engel oluştu önlerinde.
Ama gözle görülmeyen Kendi kendine canlı bile olmayan bir varlık Kimsenin yapamadığını yaptı
Tüm dünyayı ele geçirdi. Başka bir şey konuşamaz,
Plan yapamaz, Önümüzü göremez olduk buna sebep.
Uzak kalmak herkesi daha da yakınlaştırdı
“Kıymet” kelimesinin içini doldurduk.
Ailemizi daha yakından tanıdık.
Çocuklar öğretmenler okullarını özledi.
Gurbette yaşayan sılasını özledi.
Parklar çocukları özledi.
Sahiller bile özledi insanlarını.
Şimdi en önemli kelimemiz artık “”KAVUŞMAK”
....................................................
Güç,sabır, akıl ve bilimin ışığında
Bir gün mazi olacak
İleride bugünlere bakıp
Ne düşüneceğiz acaba?
Hangi duygu anlatacak bize 2020 yılını?
Kaygı, korku, endişe, öfke
Keder, üzüntü, panik, merak, pişmanlık
Sizce hangisi??
Ufuk ESER