1. YAZARLAR

  2. Hakan Avcı

  3. HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİDİ!
Hakan Avcı

Hakan Avcı

Yazarın Tüm Yazıları >

HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİDİ!

A+A-

O büyük bir şairdi.

Asıl ismi Ahmet Hamdi Önal.

Rahmetli kayınbabamın (amcamın) iş ortağının öz kardeşiydi. Bu ne nedenle her dönem ismini sıkça duyduk.

Çileli bir ömür geçirdi. Biz O’nu Ahmet Arif olarak tanırız. 21 Nisan 1927’de Diyarbakır’da doğdu. Gazeteci ve yazardı. 2 Haziran 1991 yılında kalp krizi geçirerek hayatını kaybetti.

Diyarbakır Lisesi’nde bitirdi. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümünde okudu. 1940-1955 yılları arasında değişik dergilerde yayınladığı şiirlerinde kullandığı kendine has lirizmi ve hayal gücüyle Türk edebiyatındaki yerini aldı. Şiirlerinin toplandığı tek kitabı Hasretinden Prangalar Eskittim 1968'de yayımlandı. Türkiye'de en çok basılan kitaplar listesine girdi. Ahmet Kaya, Cem Karaca, Manuş Baba gibi sanatçılarca birçok şiiri besteledi.

Hasretinden prangalar eskittim, Karanfil, adiloş bebe, leylim ley, ay karanlık gibi çok iyi bildiğimiz veya bilmediğimiz çok sayıda şiire imzasını attı.

Bu büyük şairi ölüm yıldönümünde saygı ve rahmetle anmak istedim. Ahmet Arif gerçekten siyasi düşüncesi ve görüşleri nedeniyle çileli bir hayat geçirdi.

Cezaevlerinde kaldı, işkenceler gördü. Üniversite eğitimini tutuklanmalar nedeniyle tamamlayamadı.

Bugün siyasi görüşleri farklı farklı binlerce insanın şiirlerini okuduğu bestelenen şiirlerini dinlediği Ahmet Arif örünün en güzel yılları mahpus damında verilen çeyrek ekmekle geçiren şair olarak da tanınır!

Kendisi ile ilgili bir röportajında;

“Ben büyük değilim. Halkımın sıradan ve gariban bir ozanıyım. Lütfen bunu belirt. Buna inanıyorum ve onur duyuyorum. Bazı adamlar “Son elli yılın en iyi kitabını ben yazdım.” diyorlar. O, kendi iddiası muhteremin… Nazım Hikmet’in memleketinde böyle laflar edilir mi?” der. O aynı zamanda büyük bir Nazım Hikmet Hayranıdır. Şiirleri konusunda hep mütevazı davranmış bir hayat adamıdır.

Seni anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmeze,
Kahpe yalana.
Ard- arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu
Dışarda gürül- gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana
Bir bu yana...
Seni bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara.
Akan yıldıza.
Bir kibrit çöpüne varana.
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.
Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamdan,
Bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene,
Seni anlatabilsem seni...
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...

Ahmet Arif

Şairler buram buram Anadolu kokar, buram buram vatan.  Sevda, aşk, hasret, ayrılık yazar. Hayatı okursunuz onlardan. Bakmayın siz dünya görüşlerine, siyasetlerine. Yüreklerine bakın ne demek istediğimi daha iyi anlarsınız.

Bu yazının altına bütün şairlere sevgimi sunarak kendimden bir şiir denemesi ekliyorum.

Sabrınıza teşekkür ediyorum.

 

DİRENECEKSİN…

Yaşamak için direneceksin

Bir bardak çay mesela

Bir tek simit

Katık olarak bir nefes

Kulağında kuş sesi

Yüzünde bahar yeli

Dudaklarında kırmızı bir gül

Yanaklarında sarıpapatyalar.

Yaşamak için direneceksin

Tek dal bir sigara mesela

Dudaklarında zifir acısı

Dilinde paslanmış zincir

Ellerinde kelepçe.

Yaşamak için direneceksin

Ağzında son sözün mesela

Boynunda yağlı ilmek

Korkmayacaksın!

Ölürken de yaşacaksın…

Denemeler: H.A

Bu yazı toplam 1854 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar