1. YAZARLAR

  2. Cengiz Akgün

  3. ESKİHİSAR’DA ÜZÜM BAYRAMI
Cengiz Akgün

Cengiz Akgün

Yazarın Tüm Yazıları >

ESKİHİSAR’DA ÜZÜM BAYRAMI

A+A-

 

 

Şu aralar Gebze’de nerdeyse tarım arazisi kalmadı diyebiliriz. Merkeze yakın köyler fabrika ve kimi sanayi tesisleri tarafından kapatılmış. Ancak uzak köylerde kısmen de olsa tarım ve hayvancılık yapılıyor. Onlarda istenilen düzeyde tarımcılık yapmıyor,  kendi yağlarında kavrulacak üç beş kuruş kazanacak şekilde.

Geçmiş yıllarda Gebze İstanbul’un taze sebze ve meyve ihtiyacının karşılandığı bir bölgeydi. Coğrafi yapısı nedeniyle kereviz, zeytin, üzüm ve kiraz gibi birçok meyve sebze bölgemiz de yetiştirilip daha sonra satılmak üzere İstanbul’da ki kimi hallere gönderilirdi.

Cumhuriyetin ilanından sonra ülkenin birçok yerinde olduğu gibi Gebze’de tarımcılık bizzat devlet eliyle desteklenmeye, teşvik edilmeye başlandı.

Mesela o yıllarda Eskihisar’da ‘Üzüm Bayramı’ adı altında bir şenlik düzenlenirdi.

 İzmit, Karamürsel, Gölcük, Hereke, Tuzla ve Pendik’den Eskihisar’a gelen binlerce insan burada Üzüm Bayramı’na katılırdı.

Bölgenin o dönem ki vekilleri, Kocaeli Valisi, ziraat müdürlüğü yetiklileri ile öteki protokolde bu etkinlikte hazır bulunurdu. Eskihisar’da şehir bandosu İstiklal Marşı’nı çaldıktan sonra bayram etkinliği resmen başlardı.

Tabi burada asıl amaç Gebze bölgesinde ve özellikle Tavşancıl’da yetiştirilen Çavuş üzümünün teşvik edilmesiydi.

Bunu içinde Üzüm Bayramı’nda ki yarışmada en iyi üzüm yetiştirene ödüller veriliyordu.  Daha sonra ise Eskihisar’da deniz de yüzme ve kayık yarışlarıyla güreş müsabakaları ile bayram günün sonuna kadar sürüp gidiyordu.

Şimdi kaç kişi bilir ki Eskihisar’da Üzüm Bayramı yapılırdı?

 

TAVŞANCILIN ÇAVUŞ ÜZÜMÜ

 

Tavşancıl’ın üzümleri yıllarca lezzeti ile nam saldı ne var ki zaman içinde üzümcülük işi unutulup gitti. Bundan hiç kuşkusuz 1950 sonrası Demokrat Parti iktidarı ile birlikte başlayan ve ABD eksenli siyasal, ekonomik ve toplumsal modelin payı büyüktür. Tarımcılık ta o zamandan başlayarak kademeli olarak bu ülke de bitirilmeye başlandı.

Bugün Gebze’de ne üzüm, ne kereviz, ne zeytin nede yöreye has öteki sebze ve meyve yetiştiriliyor. 

Gebze üç tarafı fabrikalarla çevrili sanayi mezarlığı konumundadır. Bütün tarım arazileri yok edilmiş, hayvancılık bitirilmiş. 

Gebze o eski günlerinin çok uzağındadır artık.

 

DARICA’NIN ZEYTİNİ

 

Mesela Darıca bir zamanlar zeytinlikleriyle meşhurdu. Bu zeytinliklerden her yıl yapılan hasat ile kaliteli ve Darıca’ya has zeytinler toplanır daha sonra İstanbul başta olmak üzere Anadolu’nun birçok yerine gönderilirdi.  

Darıca’da bugün birçok yeri dolaştığınız da zeytin ağaçlarını görmeniz mümkün. Bu ağaçların birçoğu (tabi kalanlar) nerdeyse 80-100 yıllık. Bakımı olmadığı için hepsi yabani zeytin ağacına dönüşmüş veya kurumuş. Kimi zeytin ağaçları inşaat alanlarına kurban edilerek yok edilmiş. Zeytincilikle uğraşan pek kimse kalmadığından ötürü zeytin ağaçları yok olup gitmiş.  

Özetle, Gebze bölgesine has meyve ve sebzeler ne acıdır ki artık yok. Sistemli bir şekilde yok edilmişler.

Geçmiş yıllarda İstanbul sosyetesinin sofralarında yer alan üzüm, kereviz, kiraz, zeytinimiz şimdi yok.

Aslında  Gebze’de yitip giden o kadar çok şey var ki.

 

 

Bu yazı toplam 589 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.