1. YAZARLAR

  2. Cengiz Akgün

  3. AHMET PENBEGÜLLÜ
Cengiz Akgün

Cengiz Akgün

Yazarın Tüm Yazıları >

AHMET PENBEGÜLLÜ

A+A-

 

 

1994-2004 yılları arasında Gebze eski Belediye Başkanlığı görevinde bulunan Ahmet Penbegüllü 31 Ağustos 2007’de yakalandığı amansız hastalıktan kurtulamayarak vefat etmişti.

 

Kendisiyle vefatından bir ay önce telefonda konuşmuş ve sağlık durumunu sormuştum. Penbegüllü bana, “Sağlık durumum iyi, İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ndeki koordinatörlük görevime devam ediyorum. Çay içmeye beklerim” Demişti.

 Tabi görüşemedik çünkü bu konuşmadan bir süre sonra yakalandığı amansız hastalıktan kurtulamayarak vefat etti.

2001 yılında hakkında ki iddialar nedeniyle gözaltına alınması sonrasında işkence ve kötü muamele, cezaevinde 13 ay boşa yere hapis yatması da sağlığını bitirmişti.

Sonuçta daha fazla hayata tutunamadı.

Ayrıca, 2004 yılında partisi AKP’den yeniden Gebze Belediye Başkanlığı için aday adayı olmuştu ne var ki parti içinde ki bir grup Penbegüllü’nün önünü keserek aday olmasını engelledi. Parti içinde kimilerini vefasızlığı da sanırım Penbegüllü’nün önemli üzüntü kaynaklarından birisiydi.

Ahmet Penbegüllü ile siyasal bakış açımız hiçbir zaman aynı değildi ve olamazdı. Gazeteci olarak görev yaptığım zaman içinde kendisini köşe yazılarımda sıkça eleştirdim. Ancak bu eleştirilere rağmen bana hiçbir zaman bu yazıları niye yazıyorsun demedi. Çünkü yazdıklarımın kişisel olmadığını ve sadece eleştiriden ibaret olduğunu biliyordu.  Doğal olarak bazı yazılarıma ve de eleştirilerime alınıp “Yazmadan önce sorsan veya o konuyla ilgili olarak bizden de bilgi alırsın iyi olurdu” derdi.  

Şimdi aradan 10 yıl geçmiş. Bir zamanlar bize açıklamalar yapan, Gebze için projeler, hizmetler üretmek için çalışan Ahmet Penbegüllü toprak oldu.

 Dünya böyle.

Kimseye kalmıyor.

Bu dünya da nasıl yaşarsan öyle de anılırsın.  

Makam ve mevki hepsi gelip geçici geride bıraktığın izler kişinin nasıl anılacağının, anımsanacağının da göstergesi oluyor.

Önemli olan hangi siyasi görüşten olduğun değil yaşadığın kente, ülkene ne kadar yararlı olduğun, hizmet ettiğindir. 

Gerisi teferruattır.

 

EGOLAR VE GÜZEL İNSANLAR

 

‘R’ harflerini söylemeyen ünlü şair Özdemir Asaf bir gün taksiye biner. Taksici, “Buyuyun neyeye?”diye sorar.  Taksici de, ‘R’ harflerini söyleyemeyen birisidir. Özdemir Asaf, Kayaköy derse, taksicinin kendisiyle alay ettiğini sanacağını için, “Eminönü” der.  Karaköy’de inmesi gereken Özdemir Asaf, Eminönü’nde iner ve Karakaköy’e kadar yürür.

Olay budur.

Egolarına yenilmeyen güzel insanlara gereksinimiz var.

 İnsanların fiziksel veya bir takım eksiklikleriyle dalga geçmeyen, eğlence haline getirmeyen tıpkı Özdemir Asaf gibi güzel insanlara gereksinimimiz var.

 

Bu yazı toplam 662 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.